wybierz język: PLEN

Srebro i nanotechnologia

Nanomateriał wg definicji Komisji Europejskiej, to naturalny, powstały przypadkowo lub wytworzony materiał zawierający cząstki w stanie swobodnym lub w formie agregatu bądź aglomeratu, w którym co najmniej 50 % lub więcej cząstek w liczbowym rozkładzie wielkości cząstek ma jeden lub więcej wymiarów w zakresie  1 nm–100 nm. W szczególnych przypadkach iw przypadkach uzasadnionych obawami dotyczącymi środowiska, zdrowia, bezpieczeństwa lub konkurencyjności, próg podziału liczby wielkości 50% może zostać zastąpiony progiem od 1 do 50%. Odstępując od powyższej definicji, nanomateriałami są również fulereny, płatki grafenowe i nanorurki węglowe o jednym z trzech przestrzennych wymiarów w zakresie od 1 do 100 nm.

Nanomateriały muszą być właściwie scharakteryzowane, w szczególności ich rozmiar, kształt, aglomeracja i agregacja, trwałość stabilność chemiczna, powierzchnia charakterystyka, potencjał elektrokinetyczny oraz skład chemiczny.

Nanocząstki srebra – AgNPs- są najczęściej używanymi nanocząstkami wytworzonymi przez człowieka. Znane są ich właściwości bakteriobójcze. Nanocząstki srebra pozyskiwane są dzięki różnym metodom butom-up. Technika ta polega na redukcji jonów lub cząsteczek do nanostruktur. W przypadku nanocząstek srebra, sole srebra są redukowane przy użyciu różnych reduktorów i stabilizowane polimerami bądź związkami niskocząsteczkowymi.